Parafia rzymskokatolicka pw. Miłosierdzia Bożego w Szczecinie
I się nie lękaj

Z podziwem patrzysz

na smrek dorodny

Prężny i smukły i gór swych godny

zapach żywicy w igłach zielonych

rozrywa płuca - tlenu spragnionie

niesie się w każdy załamek skalny

groźny szum drzewa - gdy przyjdzie "halny"

zginane wiatrem prostuje głowę

wciąż, wciąż na nowo

wciąż, wciąż na nowo

Mijają lata - smrek jakiś niższy

i wśród gałęzi kikuty sterczą

i ziemi bliższy

szym może cichszy - lecz niemniej wonny

i złu się oprzeć niezmiennie skłonny

w poszumie słyszysz i "wypłyń na głębię"

lub wzleć wysoko niczym gołębie

i się nie lękaj - żadnego wichru

i czasem klękaj z ziarenkiem wiary

Patrz - już nadzieja z ziaren wyrosła

i znów do góry pną się konary -

by z nawałnicą brać się za bary...

a przekazana z ziarenkiem rada

tkwi w pokoleniach z dziada, pradziada

- wypłyń na głębię

- i się nie lękaj...

 

J. Olszewska

Szczecin, kwiecień 2009