Parafia rzymskokatolicka pw. Miłosierdzia Bożego w Szczecinie
Kamienie przez Boga rzucane na szaniec

Autorem książki ,,Kamienie na szaniec” jest Aleksander Kamiński. Pisząc tą niezwykłą opowieść, pisarz korzystał głównie z pamiętników głównych bohaterów oraz własnych relacji i notatek. Książka została wydana w 1993 roku w Katowicach przez wydawnictwo ,,Książnica”. Okoliczności powstania dzieła to okres drugiej wojny światowej, konfliktu panującego w latach 1939-1945. Autor szczegółowo opisuje w nim atak cudzoziemców na ziemie polskie.

Utwór ten jest gatunkiem epiki. Składa się z siedmiu szeroko rozwiniętych rozdziałów oraz dodatkowych przypisów i uwag pisarza. ,,Kamienie na szaniec” to opowieść o trzech wspaniałych bohaterach: Alku, Rudym i Zośce, którzy zmagają się w walce z okupantem.  Stosują różne formy walki, aby pokonać wroga i odzyskać wolność. Niestety wszyscy giną z rąk Niemców. Autor ukazuje problemy, jakie dotknęły całą okupowaną Polskę, a w szczególności Warszawę. Język i styl wypowiedzi jest bardzo przyjazny młodemu człowiekowi, prosta mowa stosowana w codziennym życiu. Dzieło charakteryzuje się licznymi opisami walki nie tylko zbrojnej, ale także konspiracyjnej. Wzbogacone jest wieloma wątkami historycznymi, między innymi Akcji pod Arsenałem oraz we wsi Sieczychy. Autor użył licznych epitetów ozdabiających treść książki oraz elementy utworów poetyckich, między innymi zwrotkę z wiersza Juliusza Słowackiego ,,Testament mój”, skąd pochodzi tytuł utworu.

Problematyką utworu jest wojna z Niemcami i czyhający konflikt z Rosją. Podziemne organizacje prowadzą walkę z przeciwnikiem, gdyż pragną uniknąć całkowitego zniszczenia stolicy. Ciekawym elementem jest szata graficzna książki. Na pierwszej stronie okładki  zostały umieszczone portrety bohaterów i symbol ,,Polski walczącej”. Oprawa jest czarno- biała.
    Myślę, że postawa trzech niezwykłych bohaterów może być dla nas wzorem do naśladowania. To właśnie oni potrafili wcielić w życie dwie wspaniałe cechy: braterstwo i służbę. Mimo ryzyka śmierci, nie bali się stawić czoła złu i wszystkimi możliwymi sposobami próbowali je zwalczać.

Książka Aleksandra Kamińskiego była dla mnie niesamowitym i niezapomnianym przeżyciem. Nigdy wcześniej nie czytałam tak emocjonującego i wzruszającego utworu. Bardzo się cieszę, że książka ta stała się lekturą szkolną, ponieważ dzięki temu wiele młodych ludzi obudzi w sobie cechy patriotyzmu i może zastanowi się, co jeszcze może zrobić dla Polski. Zachęcam wszystkich do przeczytania utworu,, Kamienie na szaniec”, a na pewno doznacie wielu ciekawych przygód.


Dlaczego Aleksander Kamiński nadał powieści tytuł ,,Kamienie na szaniec”?

Nadając tytuł ,,Kamienie na szaniec”, Aleksander Kamiński odnosi się głównie do życia trzech młodych bohaterów lektury- których znamy głównie z toczonych walk z okupantem. Każdy z nich oddaje życie za ojczyznę. Pierwszymi ofiarami działań gestapo są Rudy i Alek, którzy umierają tego samego dnia- jeden skatowany, drugi ciężko zraniony. Zośka zostaje postrzelony podczas ataku na Sieczychy. Używając słowa ,,kamienie”, pisarz miał na myśli właśnie tych trzech wspaniałych i niesamowitych przywódców, którzy dobrowolnie idą na śmierć. Tytuł książki łączył całą fabułę, zawierał ponadto w sobie pewną głębszą myśl, będącą wskazówką dla żyjących i utrwaleniem pamięci o zmarłych. Autor zinterpretował nazwę także zwrotką z wiersza Juliusza Słowackiego ,,Testament mój”:
,,Lecz zaklinam- niech żywi nie tracą nadziei
I przed narodem niosą oświaty kaganiec;
A kiedy trzeba- na śmierć idą po kolei,
Jak kamienie przez Boga rzucane na szaniec”.


Choć Zośka nadał swym wspomnieniom tytuł ,,Kamienie przez Boga rzucane na szaniec”, to Andrzej Kamiński pozostał przy swej nazwie. Już sam tytuł ukazuje nam ogromną wartość i przesłanie dzieła.


Krótka notka o znanym pisarzu…

Aleksander Kamiński urodził się 28 stycznia 1903 roku w Warszawie, zmarł 15 marca 1978 roku. Był synem Jana Kamińskiego, farmaceuty i Petroneli Kaźmierczak. W 1905 roku wyjechał wraz z rodzicami do Kijowa. , gdzie ukończył rosyjską 4-klasową szkołę powszechną, potem w 1914 przeniósł się do Rostowa, a w 1916 do Humania. Większą część swojego życia poświęcił walce konspiracyjnej, pełniąc dowództwo nad młodymi ludźmi z grup podziemnych, działających przeciw okupantom.  Został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi z Mieczami (25 lipca 1944), Krzyżem "Za Zasługi dla ZHP" i Medalem "Sprawiedliwy Wśród Narodów Świata" (1992, pośmiertnie). Uchwałą Sejmu RP rok 2003 ogłoszono rokiem Aleksandra Kamińskiego. 22 lutego 2008 roku w Dniu Myśli Braterskiej Prezydent Lech Kaczyński odznaczył pośmiertnie Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski Aleksandra Kamińskiego, a w dniu 24 września 2005 odsłonięto pierwszy w Polsce pomnik hm. Aleksandra Kamińskiego w Parku Staromiejskim w Łodzi, w tym mieście znajduje się również pamiątkowa tablica na ścianie domu przy ulicy dziś noszącej imię Kamińskiego.


maja

 

pełna łyżeczka prozy

 

HOME