15 sierpnia Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny

Jak pisze Ks. Zenon Mońka na łamach Tygodnika Katolickiego Niedziela, "Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny uważana jest za najstarsze święto maryjne, obchodzone w Kościele od VI w. pod nazwą „Zaśnięcie Najświętszej Maryi Panny”. Tak bowiem nazywano koniec ziemskiego życia Maryi. Przekonanie to znaleźć można w dziełach pisarzy chrześcijańskich pierwszych wieków, w wierze ludu, a także w praktykach pobożnych ku czci Maryi odprawianych przez wiernych.

Św. Jan Damasceński, którego papież Pius XII nazwał „Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny najwybitniejszym piewcą”, daje temu wyraz w jednym z kazań, gdy mówi, że Najświętsza

Maryja Panna rozstała się z tym światem w kilka lat po wniebowstąpieniu Jej Syna. Miało to miejsce w Jerozolimie, gdy zebrali się wszyscy Apostołowie. Nie było wśród nich tylko Tomasza. Zgodnie z ówczesnym zwyczajem odprawiono pogrzeb i ciało Maryi złożono w ogrodzie Getsemani u stóp Góry Oliwnej. Obecnie w tym miejscu znajduje się kościół i klasztor pw.Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Apostoł Tomasz powróciwszy do świętego miasta Jerozolimy, zapragnął zobaczyć, jakby na pożegnanie, oblicze Matki Zbawiciela. Otwarto grób, ale zamiast złożonego tam ciała Maryi, znaleziono tylko białe lilie – symbol nieskalanej czystości. Nic więcej w grobie nie było. Bóg nie chciał wydać na skażenie grobu, nie chciał dotknąć wszystkimi skutkami grzechu pierworodnego, jakimi są śmierć i rozpad ciała w grobie, Tej, która nie popełniła żadnego grzechu. Niepokalana Maryja dzięki przyszłym zasługom swojego Syna została wolna od grzechu pierworodnego i grzechów uczynkowych, musiała także być wolna od konieczności fizycznego rozpadu ciała. Św.Augustyn nie dopuszcza nawet takiej myśli, by ciało Maryi mogło podlegać skażeniu, mówi: „Jeżeli Syn Boży miał moc zachować dziewictwo Matki swej przy Narodzeniu, miał też moc zachować Ją nietkniętą w grobie...”. "

Pełny tekst artykułu: 15 sierpnia Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny